Hiç üzülmem; Sadece ben ölsem.

"Gerçekten önemli olan tek bir felsefe sorunu vardır; intihar. Yaşamın yaşanmaya değip değmediğinde bir yargıya varmak, felsefenin temel sorusuna yanıt vermektir,"

Albert Camus, Sisyphos Söyleni kitabından

It is

OVER

Neredeyse hiçbir yerdeyim...

Yazsam da bişey olmuyor bu satırlara.

ben buradayım sanırım.

Diğer görüntüm oldukça sanal.

Depresif neden bana hem bokmuşum hem de buraya aitimmiş gibi hissettiriyor.

"35 yaşında ilk kitabını çıkaran şair" mi olucam yoksa.

öle bi iddiam yok tabii ki ama.

Bir gün delirip bambaşka şeyler yapıcam gibi geliyor.

Sanırım hala hiç bir yerdeyim.

Ait olmak istiyorum da mı

Yoksa ait olmak istemediğimden mi

Heryerde yabancı ve yalnız hissediyorum?

Ya da hep değişiklik mi istiyor bünyem

Bir yandan geçmişe bağlı kalmaya çalışırken hep.

yoksa babammıyım.

Onu hiç anlamak istemedim de anlayamadım da

Şimdi hayat kendisi beni o mu yapıyor.

Hiç üzülmem;

Sadece ben ölsem...

Yetemedim

Yaşasam Neye Yarar?

Ölsem Yetmiyor!

İzin vermedi yalnızlık

Yalnızlıktan mı oluyor,

Yoksa gerçekten çok mu güzeldin?

Sen ayrıldın diye mi?

Yoksa ben de üzerdim.

Haketmiyorum o yüzden bu hallerim.

Elimdekinin değerini bilmemek değil aslında,

Elimde olmadı ki hiç.

I want some fun...

now

Acı Hep Vardı. Sadece Tadı Farklıyıdı

küçükken yere düşünce kanayan dizimdi,

Şimdilerde unutamayınca kanayan kalbim.

Aklım Karıştı Yine...

Uzun zamandır burda yokum diye sanma beraberiz.

Tutamadım kendimi, yaklaştım ona.

Ama eskisi gibi değil.

Eskileri bir kenara atmış gibi.

İçimdekileri karantinaya alıp,

Öyle değilmişim gibi.

Hala öyleyim ama olmamaya çalışmak,

Yoruyor mu beni yoksa iyi mi hissediyorum bilmiyorum.

Yavaş yavaş acı mı çekiyorum yoksa.

Bi yerde koparmıyım,

Dayanırmıyım daha fazla.

Kendimi mi kendırıyorum yine.

Acabalar aklımda hala,

Yokmuş gibi yapmak,

Bu mu doğrusu.

Ben mi yapıoyorum yoksa yine kendime en büyük kötülüğü.

Neden unutamıyorum seni.

Yakınımda istemek yetmiyor bazen.

Fazlasıyla içimdesin zaten.